मला आवडलेले सर्व काही, पुस्तक गाणी, विडिओ, स्थल, विचार,कल्पना, इत्यादि
त्यावर साहेबानी अतिशय मार्मिक उत्तर दिले होते…”मोठेपणा हा कधी स्वतःहून घ्यायचा नसतो…तो दुसऱ्यांनी द्यायला हवा…आणि त्यासाठीच कर्तुत्ववान व्हा…
“आज गल्ली तले “राव, भाऊ, शेट, दीदी, दादा, नेते, सरकार ” ही विशेषण लावणारे पुढारी कुठे….आणि विलासराव साहेब कुठे…??
“त्यासाठीच कर्तुत्ववान व्हा…” – स्व.विलासराव देशमुख यांची एक आठवण Read More »
आपली आई आपला पहिला गुरू असते. कारण बाळाची या जगाशी ओळख ती घडवून आणते. या जगाशी संवाद साधण्यासाठी बाळाला बोलण्यासही तीच शिकवते. तिच्याशी बोलता बोलताच बाळ भाषा शिकतो. म्हणूनच त्या पहिल्या भाषेला मातृभाषा असे सार्थ नाव आहे.
आपल्या बाळाला पक्ष्यांची ओळख करून देण्यासाठी आईने गायलेले हे गीत आणि यासारखे अनेक गीते मराठी भाषेचा अनमोल ठेवा आहे.
आड बाई आड ग
सुपारीचं झाड ग
आपल्या बालपणी आपण अनेक बडबडगीते ऐकली आहेत. निरर्थक वाटणारी ही गीते बालकांना आवडतात. यमक अनुप्रसाचा सहज वापर, एका कडव्याचा दुसऱ्या कडव्याशी संबंध असेलच असे नाही. पण गमतीदार असणारी ही गीते छोट्या मुलाला जगातील अनेक गोष्टींची प्राथमिक ओळखत घडवून आणत असे. असेच एक बडबडगीत आठवणींच्या गावातून आपल्यासाठी
आड बाई आड गं Aad Bai Aad Ga Read More »
गाऱ्या गाऱ्या भिंगोऱ्या
आपल्या बालपणी आपण अनेक बडबडगीते ऐकली आहेत. निरर्थक वाटणारी ही गीते बालकांना आवडतात. यमक अनुप्रसाचा सहज वापर, एका कडव्याचा दुसऱ्या कडव्याशी संबंध असेलच असे नाही. पण गमतीदार असणारी ही गीते छोट्या मुलाला जगातील अनेक गोष्टींची प्राथमिक ओळखत घडवून आणत असे. असेच एक बडबडगीत आठवणींच्या गावातून आपल्यासाठी
गाऱ्या गाऱ्या भिंगोऱ्या Garya Garya Bhingorya Read More »
आपडी थापडीगुळाची पापडीधम्मक लाडूतेल पाडूतेलंगीचं एकच पानधर रे बाळा दोन्ही कानच्याऊ म्याऊ पितळीचं पाणी पिऊभुर्रकन् उडून जाऊ …
आपडी थापडी Aapadi Thapadi Gulachi Read More »
इथं इथं बस रे मोरा बाळ घाली चारा चारा खा, पाणी पी एक पाय नाच रे मोरा … चिऊ चिऊ ये, काउ काउ ये चारा खा, पाणी पी बाळाच्या डोक्यावरून भुर्रकन् उडून जा …
चिऊ चिऊ ये chiu chiu ye kau kau ye Read More »
आई आपल्या बाळासाठी बडबड गीत म्हणताना त्याला गोल आकार कुठल्या कुठल्या वस्तूंचा आहे हे देखील शिकवते आहे. ती त्याला सांगते की आठ गोल आहे माठ गोल आहे आणि सोन्याचं कड देखील गोल आहे.
अडगुलं मडगुलं adagula madgula sonyacha kadgula Read More »
शनिवार उजाडला. रात्री दहाला खेळ सुरू झाला. पडदा उचलला गेला. नाचणाऱ्या वल्लरीच्या ऐवजी, शांत आणि संयमी शारदेच्या रुपात केशवचे स्टेजवर आगमन झाले. केशवचा प्रवेश एवढी प्रभावशाली होती की ते टाळ्यांच्या कडकडाट झाला. नाटक उत्तरोत्तर रंगत गेले. प्रत्येकाने जीव ओतून काम केले. केशवने गायलेल्या प्रत्येक गाण्यासाठी ‘वन्स मोअर’’ आला. विशेषतः ‘मूर्तिमंत भीती उभी’ या हे पद तर इतके रंगले की त्याला सलग, सहा वेळा ‘वन्स मोअर’ मिळाला.
परंतु, यामुळे बारा वर्षाचा केशव थकून गेला. पहिलाच दिवस आणि इतके गायन. थकवा अपरिहार्य होता. शेवटी व्यवस्थापक म्हैसकर स्टेजवर आले आणि त्यांनी केशवच्या वयाचा आणि प्रकृतीचा विचार करावा अशी सर्वांना विनंती केली.
“एक शेवटचा वन्स मोअर रे म्हैसकर!” शाहू महाराजांनी त्यांच्या आसनावरून ओरडले. केशव गायला. महाराज आणि सभागृह मंत्रमुग्ध झाले.
केशाने आज कंपनीचे नाव राखले Read More »
‘प्रभात, चा संत तुकाराम हा चित्रपट पाहून बऱ्याच जणांचे असे मत बनले आहे. वारकरी संप्रदायात संत तुकारामांनी सदेह वैकुंठगमन केले अशी एक कथा आहे. जेंव्हा त्यांना घ्यायला विमान येते तेंव्हा ते आपल्या पत्नी जिजाऊ ला देखील विमानात बसून वैकुंठाला घेऊन जाऊ इच्छितात. परंतु अध्यात्माचे आणि परमार्थाचे महत्त्व न कळलेली जिजाऊ वैकुंठाला जाण्यास नकार देते अशी कथा काही कीर्तनकार सांगतात. वारकरी संप्रदायातील व्यक्तींना जिजाऊ हे एक परमार्थाची जाणीव नसलेले पात्र वाटते. परंतु खरंच जिजाऊ अशा होत्या का?